LAB

Hoe kan de samenleving zelf sturen op beeldkwaliteit als de overheid dit niet wil doen?

Hoe kan de samenleving zelf sturen op beeldkwaliteit als de overheid dit niet wil doen?

Kun je een brede maatschappelijke discussie over beeldkwaliteit bevorderen die ruimte geeft aan individuele wensen?

Kun je een brede maatschappelijke discussie over beeldkwaliteit bevorderen die ruimte geeft aan individuele wensen?Veel mensen hebben een mening over beeldkwaliteit. Overheden hebben in de afgelopen decennia tal van manieren bedacht om hieraan sturing te geven. Tegelijk wordt een teveel aan regelgeving als belemmerend ervaren en staat de kleur van gevels en de vorm van de uitbouw symbool over de overdaad aan overheidsregulering. In veel gemeenten zijn de regulerende welstandsnota’s en commissies intussen vervangen door adviserende dorpsbouwmeesters en kwaliteitscommissies. c Meerdere gemeenten hebben zich sinds 2008 bovendien welstandsvrij verklaard. In de praktijk lopen we echter nog altijd tegen een dilemma aan. De behoefte aan minder regels en ruimte voor maatwerk enerzijds en het waarborgen van kwaliteit anderzijds. In meerdere gemeenten hebben we nieuwe manieren onderzocht om met dit dilemma om te gaan. In de Kromme Rijnstreek (gemeenten Houten, Bunnik en Wijk bij Duurstede) hebben we met de gemeenten samen een bijzondere oplossing bedacht en vastgelegd in de omgevingsvisie buitengebied.

In de Kromme Rijnstreek kennen de gemeenten geen welstand in het buitengebied. De overheden wilden dit ook niet opnieuw invoeren (men zag dat niet als verantwoordelijkheid van de overheid). In het proces rondom de omgevingsvisie kwamen echter veel vraagstukken naar boven t.a.v. de beeldkwaliteit. De samenleving vond dit klaarblijkelijk wel een belangrijk thema. Het verminderen van de regeldruk was echter ook een belangrijk thema. Daarom is de keuze gemaakt om beeldkwaliteit als vormvereiste op te nemen. Hoe werkt het?

De gemeenten willen beeldkwaliteit bereiken door een kwaliteitscultuur neer te ontwikkelen. Met een ‘kwaliteitscultuur’ bedoelen we zowel de bewustwording bij bewoners van de aanwezige ruimtelijke kwaliteit als een houding in de samenleving die gericht is op het realiseren van ruimtelijke kwaliteit. De gemeenten willen deze cultuur bevorderen door het maatschappelijk debat over ruimtelijke projecten. Bij het ontwikkelen van deze cultuur treden de gemeenten zelf terug. Zij stappen af van de eindbeoordeling op beeldkwaliteit door deskundigen bij ontwik­kelprojecten en er komt geen oordeel vanuit de overheid. In plaats daarvan faciliteert de overheid een infrastructuur voor het voeren van de maat­schappelijke discussie over ruimtelijke beeld­kwaliteit bij initiatieven.

Initiatiefnemers zijn verplicht om een realistische fotovisualisatie te maken van hun (bouw)initiatief en deze op een daartoe opgezette website te plaatsen en de buurt te attenderen op het initiatief. Het te voeren debat moet leiden tot een hogere kwaliteit en draagvlak. De gemeente kan een initiatief weigeren als opmerkingen niet gemotiveerd terzijde worden geschoven. De burgerbetrokkenheid bij beeldkwaliteit is voor het eerst zo scherp neergezet en leidt tot een goede vakdiscussie. In 2016 verscheen dit artikel in stedelijk interieur.

 

Bijlage

  1. Artikel Stedelijk Interieur 1kopie.jpg 1-11-2016 12:00:16
  2. Artikel Stedelijk Interieur 2kopie.jpg 1-11-2016 12:00:17
  3. Artikel Stedelijk Interieur 3kopie.jpg 1-11-2016 12:00:17
  4. Artikel Stedelijk Interieur 4kopie.jpg 1-11-2016 12:00:17

Verwante artikelen

Deel

Plaats een reactie

${xf.ViewCommentTextBox("Email",200,true,"email")}
${xf.ViewCommentTextBox("WebSite",200,false,"url")}

Categoriën

Trefwoorden